Κι αν νύχτωσε
Κι αν νύχτωσε
αγάπη μου
μην κλαις
πλάι στο παράθυρο
σβήσε το τσιγάρο
κι έλα να
κοιμηθούμε
είναι αργά
σε περιμένω
μέσα στο χνώτο
σου
πάνω στο τζάμι
που ζωγράφισες
φτερά
κι εξαφανίστηκες.
Θανάσης Πάνου
Δημήτρης Καταλειφός - Πίσω από τζάμια θολά
Αγνοώ αν ξέρω κάτι ή απλώς γερνάω, ωστόσο στέκω ακόμα πίσω από τζάμια θολά και κόβω κίνηση. Δ.Κ. Τις περισσότερες φορές είναι καλό να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου. Να ακούς εκείνη την φωνή μέσα σου που ψιθυριστά και με υπομονή σου προτείνει μια επιλογή. Εκπλήσσεσαι όταν την ακούς και μια νέα εκδοχή του κόσμου ξεπηδά μπροστά στα μάτια σου. Την γνωρίζεις, σε γνωρίζει κι αυτή, την κοιτάς και σε κοιτάζει λες κι ήταν πάντα εδώ, δικιά σου, σαν να γνωρίζεστε χρόνια, τελικά. Όταν ανακάλυψα πριν από περίπου έναν χρόνο ότι ο Δημήτρης Καταλειφός κυκλοφόρησε ποιητική συλλογή κι ύστερα από λίγο κι άλλη μία, το ένστικτό μου μού έλεγε πως πρέπει να τις διαβάσω. Ένας εξαίρετος ηθοποιός, διακριτικός καλλιτέχνης, ιδιαίτερα συμπαθής άνθρωπος, ο οποίος έχει δείξει στην πορεία του ότι δημιουργεί όταν έχει ανάγκη να μιλήσει. Από εκείνους που δεν μπορούν να το κάνουν αλλιώς και διαλέγουν την τέχνη ως μεσάζοντα, εκμεταλλεύονται την ελευθερία της και κυνηγούν -όπως πάντα- το ανέφικτο. Μετά τις «Σ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου