Ελεγεία στη σιωπή - Ilarie Voronca
Ευλογημένη να 'σαι σιωπή που περιζώνεις τη σκέψη Η λέξη έρχεται μόνο κατόπιν. Μα ανάμεσα σ' εκείνη και τη σκέψη Που διατυπώνει, υπάρχει αυτή η ευγενική ζώνη σιωπής Όπως ένας κήπος ανάμεσα στο σπίτι και το δρύφρακτο. Έτσι όπως ο κολυμβητής που πριν να βουτήξει στο νερό Γεμίζει τα πνευμόνια του και κρατά την αναπνοή του Έτσι η ιδέα – που ήτανε χρόνος – γίνεται λόγος – που είναι χώρος Έτσι μεταξύ ποιήματος και στίχου βρίσκεται το κενό διάστημα. Κι ίσως κι απ' τη ζωή την ίδια ολόγυρα να υπάρχει αυτή η σιωπή Που τη χωρίζει και τη συνενώνει με τον θάνατο: αυτός ο αεραγωγός Ανάμεσα στο σώμα και το ένδυμα. Γιατί εάν η ζωή Είναι η σκέψη, ο θάνατος είναι το περίγραμμα που την εκφράζει. Μα αν το αυτί ακούει τη λέξη χωρίς τίποτα να γνωρίζει Απ' την άηχη κλεισμένη στους τοίχους της μουσικής Ο καθένας γνωρίζει του θανάτου την ένδοξη σιωπή Χωρίς να μαντεύει το σχήμα όπου αυτή είναι κλεισμένη. μετάφραση: Ελένη Κόλλια από το...