Αποσπάσματα απ' τον Επαναστατημένο Άνθρωπο του Albert Camus
[...] Ο άνθρωπος μπορεί να ελέγξει μέσα του καθετί που έχει τη δυνατότητα να υποτάξει. Πρέπει να διορθώσει στην πλάση ό,τι χρειάζεται να διορθωθεί. Βέβαια, τα παιδιά θα πεθαίνουν πάντα άδικα, ακόμη και σε μια τέλεια κοινωνία. Ακόμη και με πολύ μεγάλη προσπάθεια, ο άνθρωπος μπορεί μόνο να δοκιμάσει να μειώσει αριθμητικά τη δυστυχία του κόσμου. Αλλά η αδικία και ο πόνος θα εξακολουθούν να υπάρχουν και, όσο κι αν περιοριστούν, δεν θα πάψουν να προκαλούν σκάνδαλο. Το «γιατί;» του Ντιμίτρι Καραμαζόφ θα εξακολουθήσει να αντηχεί. Η τέχνη και η εξέγερση θα πεθάνουν μόνο μαζί με τον τελευταίο άνθρωπο. [...] [...] Η αληθινή γενναιοδωρία προς το μέλλον είναι τα δίνεις όλα στο παρόν. Η εξέγερση αποδεικνύει με αυτό ότι είναι η ίδια η ζωή κι ότι δεν μπορούμε να την αρνηθούμε χωρίς ν' απαρνηθούμε τη ζωή. Η πιο αγνή κραυγή της ξεσηκώνει, κάθε φορά, μια ύπαρξη. Είναι, επομένως, αγάπη και ευφορία ή δεν είναι τίποτα. Η επανάσταση δίχως τιμή, η επανάσταση του συμφέροντος που, προτιμώντας την αφηρημέ...