Ό,τι έχω είναι δικό σου - Γιώτα Μουργελά

Σε πιάνω να με χαζεύεις καθώς σου μιλάω για τα όνειρά μου... Σταματάω να μιλάω και σε ρωτάω αν έγινε κάτι . «Υπάρχει πιο δυνατή έννοια απ' το σ' αγαπώ;" μου λες κι εγώ έχω σαστίσει. «Υπάρχει απάντηση σ' αυτό;» «Αυτό δεν το ξέρω...Για μένα όχι, αν το πω σημαίνει πως ό,τι έχω είναι δικό σου. Εσύ τί πιστεύεις;» «Πιστεύω ότι υπάρχει αλλά ίσως να μην υπάρχει η λέξη. Κράτα γερά θα πάμε παντού μαζί. Όπου σε πάω θα έρχεσαι, κι όπου με πας θα έρχομαι.» «Κάνεις όνειρα για μας;» «Εννοείται, μ’ αρέσει να ονειρεύομαι γιατί έτσι υπάρχω. Αλλά βήμα βήμα μαζί» «Κάποιες φορές φοβάμαι… φοβάμαι ότι θα φύγεις. Όχι γιατί τελείωσε όλο αυτό, αλλά γιατί δεν θα αντέξεις τα εμπόδια μεταξύ μας» «Κανείς δεν μας υποσχέθηκε πως θα είναι εύκολο. Εγώ σου υπόσχομαι ότι δεν πρόκειται να σ’ αφήσω να φύγεις. Θέλω εσένα δίπλα μου όπως ακριβώς είσαι. Αυτό ερωτεύτηκα κι αγάπησα!» Με κοιτάς μ ένα βλέμμα ευτυχισμένο και μ αγκαλιάζεις σαν να είχες καιρό. Σου ψιθυρίζω ότι σ’ αγαπώ και καθώς συνεχίζεις να με σφίγγεις στην αγκαλιά σου ακούω απ τα χείλη σου «Εγώ σε λατρεύω. Μην φοβάσαι για τίποτα εγώ είμαι εδώ για σένα.»

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι πιο δυνατό απ’ το να λες σ’ αγαπώ, αλλά όταν το λες και νιώθεις ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος και το πρόσωπο απέναντι σου φωτίζεται, υπάρχει νόημα να το συζητάμε; Εμένα με νοιάζει να σου λέω ότι σ’ αγαπώ και να σταματάει ο χρόνος. Να μου λες ότι μ’ αγαπάς και να μην χωράει η αγάπη σου μέσα στην αγκαλιά μας. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι πιο δυνατό, αλλά δίπλα σου νιώθω η πιο δυνατή. Ελπίζω κι εσύ…

Γιώτα Μουργελά