Chinaski

  Λίγοι ροκ σταρς έχουν καταφέρει να παραμείνουν για σαράντα-πενήντα χρόνια στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό προσκήνιο, διατηρώντας κι αναβαθμίζοντας μιαν αστείρευτη πηγή δημιουργικότητας. Λίγοι έχουν καταφέρει να μεγαλώνουν με τα χρόνια όλο και περισσότερο το κοινό τους και να το εκπλήσσουν με κάθε νέα τους πρόταση στην δισκογραφία τους. Ακόμα λιγότεροι έχουν καταφέρει να στιγματίσουν μια, δυο και τρεις γενιές με την μουσική τους, την παρουσία τους και τον κοινωνικό αγώνας τους μέσα απ' αυτές. Ένας απ' αυτούς σήμερα έχει γενέθλια, κλείνει τα εβδομήντα ένα, ενώ μοιάζει με πενήντα με ψυχή εικοσάχρονου και με ενέργεια που καθώς ξοδεύεται φαίνεται να γεμίζει ξανά δυο φορές. Ο Bruce Springsteen, Το Αφεντικό της rock 'n' roll μουσικής, γιορτάζει σήμερα κι εμείς γιορτάζουμε μαζί του την κάθε στιγμή που ήταν στήριγμα και συνοδοιπόρος στη ζωή μας. Ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1973 με τίτλο “ Greetings from Asbury Park, N.J.”, ενώ η εκτόξευση της καριέρας του θα έρθει δυ...

  ο νόμος, από την ίδια την ουσία του, είναι προορισμένος να παραβιάζεται. Albert Camus Σε κάθε εποχή της ιστορίας του ανθρώπινου είδους οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι είχαν, έχουν και θα έχουν την πεποίθηση πως τα χρόνια που εκείνοι ξόδευαν την ατέλειωτη ψυχοσωματική ενέργεια της νεότητάς τους, ήταν κατά περίπτωση είτε τα πιο ξένοιαστα και ανέμελα, είτε τα πιο σκληρά και δύσκολα. Με άλλα λόγια, οι νέοι πάντα πληρώνουν το τίμημα της ευρωστίας και των οραμάτων τους υπό το παραιτημένο βλέμμα της προηγούμενης και της προ-προηγούμενης γενιάς. Πόσω μάλλον σε μιαν εποχή, σαν αυτή που διανύουμε τώρα, που φαίνεται να έχει κάνει στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών -τουλάχιστον επιφανειακά- αλλά στην πραγματικότητα παραμένουν όλα ίδια. Τα μόνα που αλλάζουν είναι τα μέσα που οι άνθρωποι κάνουν το καθετί σε συνδυασμό με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν και επιβιώνουν. Εξακολουθούν, ωστόσο, να έχουν τα ίδια ένστικτα, να ακολουθούν παρόμοια όνειρα και να ζητούν την ικανοποίηση των ίδιων α...

  Η παγίδα της σκέψης μπορεί να σου φέρει αχρείαστα συναισθήματα και παράλογες απογοητεύσεις. Έχεις έρθει πολλές φορές αντιμέτωπος με έναν έρωτα που δεν ευδοκίμησε, με μια φιλία που δεν προχώρησε ή μ' ένα βλέμμα που δεν σε κοίταξε όταν το κοιτούσες εσύ. Αναρωτιέσαι τι μπορεί να πήγε στραβά, τι ήταν αυτό που έκανες λάθος, τι θα έπρεπε να είχες κάνει. Δεν υπάρχει απάντηση σ' αυτά τα ερωτήματα και το ξέρεις, αλλά συνεχίζεις να βασανίζεσαι για να νιώσεις προβληματισμένος και άρα ζωντανός. Είναι η μόνη σου ελπίδα να πλησιάσεις τους άλλους, τη στιγμή που γνωρίζεις ότι και οι ίδιοι κάνουν το ίδιο για να πλησιάσουν εσένα. Συναντιέστε κάπου στη μέση σε έναν κολπίσκο ανούσιων προβλημάτων, άχρηστων ερωτήσεων και πλαστικής μιζέριας. Αυτή είναι η μόνη σας τομή. Από εκεί και πέρα όλα καταρρέουν, η ζωή παίρνει την ευχάριστη αναπάντεχη όψη της κι εσείς τυφλώνεστε από το φως. Το σκοτάδι συνηθίζεται γρήγορα. Στην λάμψη του ήλιου τα μάτια κλείνουν και προσπαθούν για λίγο να προσαρμοστούν. Το φεγγ...

  Στην Αναστασία που μου το πρότεινε  και την ευχαριστώ πολύ γι' αυτό. «Το φεγγάρι εφεύρε το φυσικό ρυθμό. Ο πολιτισμός τον έχασε.» T.R. Στις συχνές περιπλανήσεις μου στα βιβλιοπωλεία, έπεφτα συνέχεια πάνω στα βιβλία του Tom Robbins, αλλά κάθε φορά η απροσδιόριστη φωνή του ενστίκτου μου έλεγε πως ακόμα δεν ήρθε η ώρα. Η διαδικασία της ανάγνωσης, όπως και αυτή της ακρόασης και όλοι οι άλλοι τρόποι εκτίμησης των έργων τέχνης, υποδεικνύουν πάντα τον κατάλληλο χώρο και χρόνο για να εισβάλλει ένα δημιούργημα στην καρδιά μας και να φτιάξει εκεί τον δικό του θρόνο. Πείτε το ένστικτο, πείτε το timing, πείτε το όπως θέλετε, πάντως είναι αυτή η άγνωστη δύναμη που μας φέρνει στα κομβικά σημεία της ζωής μας. Έμελλε να αποκτήσω τρία μεταχειρισμένα βιβλία του Tom Robbins για να διαβάσω επιτέλους το πιο αγαπητό και διασημότερο απ' αυτά, που από την ημέρα της έκδοσής του έχει δώσει το όνομά του σε πολλά καταστήματα στην Αμερική και ανά τον κόσμο -ακόμα και στην Ελλάδα- κι έχει επηρεάσει τ...

Στην αρχή είναι μόνο μια ιδέα που μοιάζει με το λεπτό νήμα μεταξύ ψευδαίσθησης και πραγματικότητας. Μετά είναι ένα επιβλητικό φως μ' άγνωστη πηγή που λάμπει όλο και περισσότερο. Είναι, λες, το προοίμιο από κάτι το απόλυτο που θα αποκαλυφθεί σε λίγο στον κόσμο. Τα χρυσά τρυπάνια που έχει για ακτίνες σέρνονται πάνω στις πλαγιές των βουνών όταν πλέον η στρογγυλή πύρινη μπάλα κάνει την εμφάνισή της. Τότε, τα πάντα αρχίζουν να κινούνται πιο γρήγορα και ταυτόχρονα πιο αργά. Η δύναμη του εκτυφλωτικού φωτός μεγαλώνει ραγδαία μέχρι να φτάσει στο μέσον του γαλάζιου ουρανού. Εκεί όλες οι δυνάμεις του συγκεντρώνονται και εκτινάσσονται απ' τη μιαν άκρη του ορίζοντα ως την άλλη. Όλες οι υπόλοιπες υπάρξεις μοιάζουν να έχουν ελάχιστες ελπίδες επιβίωσης μπροστά στο χρυσαφένιο μάτι που αγρυπνά πάνω από το κεφάλι τους. Ύστερα, ένα ένα τα λαμπερά σπαθιά συρρικνώνονται και χάνουν τις υπερδυνάμεις τους. Προσπαθούν να ξεγελάσουν όσο μπορούν, αλλά δεν τα καταφέρνουν. Τίποτα δεν καίγεται πια τόσο εύκολ...

[...] Ο άνθρωπος μπορεί να ελέγξει μέσα του καθετί που έχει τη δυνατότητα να υποτάξει. Πρέπει να διορθώσει στην πλάση ό,τι χρειάζεται να διορθωθεί. Βέβαια, τα παιδιά θα πεθαίνουν πάντα άδικα, ακόμη και σε μια τέλεια κοινωνία. Ακόμη και με πολύ μεγάλη προσπάθεια, ο άνθρωπος μπορεί μόνο να δοκιμάσει να μειώσει αριθμητικά τη δυστυχία του κόσμου. Αλλά η αδικία και ο πόνος θα εξακολουθούν να υπάρχουν και, όσο κι αν περιοριστούν, δεν θα πάψουν να προκαλούν σκάνδαλο. Το «γιατί;» του Ντιμίτρι Καραμαζόφ θα εξακολουθήσει να αντηχεί. Η τέχνη και η εξέγερση θα πεθάνουν μόνο μαζί με τον τελευταίο άνθρωπο. [...] [...] Η αληθινή γενναιοδωρία προς το μέλλον είναι τα δίνεις όλα στο παρόν.   Η εξέγερση αποδεικνύει με αυτό ότι είναι η ίδια η ζωή κι ότι δεν μπορούμε να την αρνηθούμε χωρίς ν' απαρνηθούμε τη ζωή. Η πιο αγνή κραυγή της ξεσηκώνει, κάθε φορά, μια ύπαρξη. Είναι, επομένως, αγάπη και ευφορία ή δεν είναι τίποτα. Η επανάσταση δίχως τιμή, η επανάσταση του συμφέροντος που, προτιμώντας την αφηρημέ...

πάρα πολύ πολύ λίγο πολύ χοντρός πολύ αδύνατος ή κανένας. γέλιο ή  δάκρυα μισητές εραστές παράξενοι με πρόσωπα σαν το πίσω μέρος των  αντιχείρων στρατιώτες που τρέχουν σε δρόμους γεμάτους αίμα χαιρετώντας με μπουκάλια κρασί μαχαιρώνοντας και γαμώντας παρθένες. ή ένας γέρος σ' ένα δωμάτιο φτηνό  με μια φωτογραφία της M. Monroe. υπάρχει μια μοναξιά σ' αυτόν τον κόσμο τόσο μεγάλη που μπορείς να τη δεις στην αργή κίνηση των δεικτών ενός ρολογιού. άνθρωποι τόσο κουρασμένοι ακρωτηριασμένοι είτε από έρωτα είτε απ' την έλλειψή του. οι άνθρωποι δεν είναι καλοί μεταξύ τους ο ένας στον άλλο. οι πλούσιοι δεν είναι καλοί με τους πλούσιους οι φτωχοί δεν είναι καλοί με τους φτωχούς. φοβόμαστε. το εκπαιδευτικό μας σύστημα μας λέει ότι όλοι μας μπορούμε να γίνουμε γαμηστεροί νικητές. δεν μας έχει πει για τις υδρορροές ή για τις αυτοκτονίες. ή για τον τρόμο ενός ανθρώπου που υποφέρει σε κάποιο μέρος μόνος ανέγγιχτος αμίλητος ποτίζοντας ένα φυτό. οι άνθρωποι δεν είναι καλοί μεταξύ τους. οι ...