It's beginning to look a lot like Christmas. Meredith Willson Τις τελευταίες ημέρες είμαι πολύ θυμωμένος. Οι λόγοι έχουν να κάνουν με την επικαιρότητα και με θέματα που δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε. Η ψυχή και το σώμα μου, ζητούν απεγνωσμένα να αδειάσουν με διάφορους τρόπους το σαράκι που κατατρώει τα σάπια τους φρούτα και να καθαρίσουν τον οργανισμό μου. Να υποδεχτεί τις γιορτινές ημέρες που έρχονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Όπως τους αξίζουν. Είναι ένας σοβαρός λόγος για τον οποίο είμαι ευγνώμων στους αυτοματισμούς της ύπαρξής μου. Καθαρίζουν τις άχρηστες πια αναμνήσεις και τις ξεραμένες πληγές, για να έρθουν άλλα σκιρτήματα πιο ευγενικά. Για νέες περιπέτειες που θα κάνουν τον κύκλο τους, θα περάσουν και θα έρθουν άλλες. Στιγμές που χωρίς αυτές δεν είμαστε τίποτα. Εχθές το βράδυ έκανα ένα ιδιωτικό αφιέρωμα στον Elvis. Ξεκινώντας από τον χριστουγεννιάτικο δίσκο του ( Elvis' Christmas Album , 1957) και συνεχίζοντας με μεγάλες επιτυχίες της πρώιμης δισκογραφική...
Ο έρωτας, το σεξ θα συμφωνήσουμε όλοι, νομίζω, είναι το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο. Δυο σώματα και δυο ψυχές ενώνονται, σαλπάρουν με το πλοίο της ηδονής για το άπειρο. Όπως έχει πει και ο Tom Robbins: η μεγαλύτερη ανακάλυψη του πολιτισμένου ανθρώπου είναι το φιλί. Κι απ' το φιλί ξεκινούν και συνεχίζονται πολλά. Όμως, σε κάθε περίπτωση έρωτα ή σεξ, οι δύο άνθρωποι που έρχονται τόσο κοντά ώστε εισέρχονται ο ένας μέσα στον άλλο ψυχή τε και σώματι, συναινούν σιωπηρά ή φωναχτά να αγκαλιαστούν, να φιληθούν και να ενωθούν. Αλλιώς δεν είναι σεξ, δεν είναι σε καμία περίπτωση έρωτας. Είναι έγκλημα. Είναι ΒΙΑΣΜΟΣ. Ο καθένας από εμάς έχει σεξουαλικές ορμές, ανεκπλήρωτα πάθη κι έχει βιώσει ερωτικές απογοητεύσεις. Οι άλλοι άνθρωποι, όμως, δεν φταίνε σε τίποτα να πληρώνουν το τίμημα, δεν είναι φτιαγμένοι για να εκπληρώνουν σώνει και καλά τις ορέξεις μας με οποιοδήποτε κόστος, δεν είναι μηχανές ούτε αντικείμενα για να αδειάζουμε τον ακρωτηριασμένο εαυτό μας μέσα τους, δεν είναι δ...
«Οι ερωτευμένοι», είχε αρχίσει να λέει, χωρίς να έχει απόλυτη συνείδηση των λόγων του, αιφνιδιάζοντας και φέρνοντας σε δύσκολη θέση ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό, «έχουν μια βαθιά επιθυμία και τάση να καταστρέψουν τα στοιχεία αυτά ακριβώς του συντρόφου τους με τα οποία είναι περισσότερο απ’ όλα ερωτευμένοι. Επειδή αυτά είναι που τους πονάνε, τους κάνουν να νιώθουν ανίσχυροι και εξαρτημένοι από το αντικείμενο του πόθου τους, αυτά τους καταδυναστεύουν, και τα’ αγαπάνε τόσο που στο τέλος τα μισούν! Εάν δεν τα μισούσαν, εάν δεν ήθελαν και δεν προσπαθούσαν να τα καταστρέψουν – τότε αυτό θα σήμαινε απλούστατα ότι συναινούν και αποδέχονται τη δική τους καταστροφή. Ότι συμπράττουν σ’ αυτήν. Γιατί κι εκείνος που τον έχουν ερωτευτεί κι εκείνος που είναι ερωτευμένος είναι πιασμένοι σε μια θανάσιμη παγίδα – αυτό είναι έρωτας, αυτό είναι οτιδήποτε σπρώχνει το Εγώ στην υποδούλωσή του, στη μεθυστική ασάφεια των ορίων του. Αυτός δεν είναι ο ορισμός του έρωτα; Η διάλυση δύο διαφορετικών Εγώ, η ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου